Volunteering - TEDx

Κάπου, υπάρχει μια κοινότητα όπου όλοι οι κάτοικοι είναι εθελοντές της ίδιας τους της μικρής κοινωνίας! Το χρήμα δεν υπάρχει, παρ’όλα αυτά όλοι έχουν δουλειά, σπίτι και άπλετο φαγητό. Οι περισσότεροι είναι, σχεδόν πάντα, χαμογελαστοί αν και ξυπνάνε στις 5 η ώρα κάθε πρωί. Κι αυτό γιατί η δυναμική της μέρας που ξημερώνει είναι διαφορετική. Κι άλλοι εθελοντές από όλο τον κόσμο επισκέπτονται την κοινότητα για να βιώσουν το συναίσθημα της ανιδιοτελούς προσφοράς.

Δουλεύουν σκληρά όλοι μαζί, κάνουν μεγάλα διαλείμματα και συζητάνε σε ομάδες. Ύστερα τρώνε σε μια συλλογική τραπεζαρία, ξαπλώνουν στο γρασίδι και κάνουν σιέστα. Μαθαίνουν ο ένας (από) τον άλλο: πώς και τι να καλλιεργούν, να σκαλίζουν το ξύλο, να λένε ιστορίες, να μιλάνε σε άλλες γλώσσες. Πώς να είναι μαμάδες και μπαμπάδες.

Μαθαίνουν πώς να γίνονται (καλύτεροι) άνθρωποι, στην ουσία τους.

Φυσικά, υπάρχουν παρόμοιες πρωτοβουλίες, σε μακρινές χώρες, αλλά και εδώ, δίπλα μας, στη γειτονιά, στο σχολείο, δεν έχει σημασία πού. Το ένα και μοναδικό που μετράει, το ένα κοινό χαρακτηριστικό, είναι το πνεύμα του εθελοντισμού.

Όταν μιλάει κανείς για εθελοντισμό, εννοείται πώς δεν αναφέρεται σε κάποιου είδους στυγνή εκμετάλλευση: να δουλεύεις ας πούμε τζάμπα, όλη μέρα για κάποιον, ο οποίος τελικά να επωφελείται οικονομικά από εσένα. Όχι.

Εθελοντισμός σημαίνει δίνω ό,τι καλύτερο έχω –βασικά το χρόνο και τη διάθεσή μου- ώστε να γίνω κοινωνός ενός πιστεύω. Να μεταμορφωθώ σε πέτρα, σε λιθαράκι και μαζί με άλλους λιθαράκους να χτίσουμε κάτι: μια ιδέα, μια εναλλακτική, ένα μέλλον που φανταζόμαστε και πασχίζουμε να δούμε. Εθελοντισμός είναι να μαθαίνεις πράγματα για τον εαυτό σου, που δε θα μάθαινες ποτέ. Μαθαίνεις, βασικά, πώς να συνεργάζεσαι, να συμβιώνεις και πώς, τελικά, να επιβιώνεις.

Συνήθως αυτό στο οποίο επιλέγει να προσφέρει κανείς, μοιάζει να είναι ένα βουνό, κάτι το ακατόρθωτο. Κάτι που όταν το φαντάζεσαι –μόνος σου και μικρούλης- μοιάζει άπιαστο, ένα όνειρο.

Μόλις όμως εκείνο το ‘εγώ’, το μοναχικό, αρχίσει να υποχωρεί και το ‘εμείς’ να παίρνει τη θέση του, τότε ακριβώς γεννιέται το μικρό θαύμα. Μόλις τα μυαλά και τα χέρια και οι καρδιές ενωθούν για έναν κοινό στόχο, μόλις φτιάξουμε τη δική μας κοινότητα, τότε voila! Εκείνο το βουνό που λέγαμε γίνεται ένα τόσο δα λοφάκι -που κάνεις τσακ και το ανεβαίνεις. Όταν λοιπόν κάποιος γίνεται εθελοντής, γίνεται αυτόματα ένα δυνατό ‘εμείς’ ικανό για όλα.

TEDx Volunteers Megaro

Λίγο όπως συμβαίνει στα συνέδρια TEDx: σημαντικές διοργανώσεις, με ενδιαφέρουσες ομιλίες, χορηγούς, τεχνολογική κάλυψη, κόσμο, κόσμο… Ένα σωρό ‘εμπόδια’, ένα σωρό μεγάλες προσδοκίες, που δύσκολα έρχονται εις πέρας. Θα φανταζόταν κανείς ότι όλη η περάτωση του έργου αυτού -από το μηδέν- βασίζεται αποκλειστικά σε εθελοντική εργασία ανθρώπων που πιστεύουν στο ότι οι καλές ιδέες αξίζει να διαδίδονται;

Πολύ απλά, τα TEDx δε θα ήταν δυνατά, χωρίς εθελοντές. Και χρειάζονται πάντα, όλο και περισσότερα ταλαντούχα άτομα για να μοιραστούν αυτή την εκπληκτική, κοινή εμπειρία –αλλά και να τη φέρουν εις πέρας! Όλη η ενέργεια και η δύναμη που μπορεί να κρύβεται μέσα σε μια βραδιά παρόμοια με αυτές των TEDx events, μπορεί να διαδοθεί, σε όλες τις γωνιές του κόσμου, μόνο όσο υπάρχουν άνθρωποι που πιστεύουν στην «ισχύς εν τη ενώσι».

Κάπου λέει ότι «οι εθελοντές δεν πληρώνονται, όχι γιατί είναι ανάξιοι, αλλά επειδή είναι ανεκτίμητοι». Ταιριάζει ίσως καλύτερα να πει κανείς, ότι ανεκτίμητη είναι αυτή η –πανάρχαια- δυναμική που αναβιώνει, όταν στήνεται κάτι εθελοντικά.

(Και μεταφράζοντας ελεύθερα τον αγαπητό Richard Dawkins) το ανεκτίμητο είναι να θυμόμαστε ότι όσο κι αν το ανθρώπινο είδος διακατέχεται από το ‘εγωιστικό γονίδιο’, έχει επίσης την ικανότητα να φαντάζεται το μέλλον του. Ακόμη καλύτερα, να φαντάζεται το μέλλον του όταν κάνει κάτι συλλογικά, όταν ο ένας σηκώνει τον άλλο, ανιδιοτελώς.

Είμαστε λοιπόν από φύση εθελοντές. Αρκεί να μας το θυμίζουμε.

 
TEDxHeraklion
An independent TEDx event, operated under license from TED.